Artykuły o pielęgnacji skóry

Łojotokowe zapalenie skóry u niemowląt i dorosłych – leczenie, dieta i domowe sposoby

Łojotokowe zapalenie skóry jest jedną z najczęstszych przewlekłych chorób dermatologicznych i ma tendencję do nawracania. Charakteryzuje się występowaniem rumieniowo-złuszczających zmian skórnych. Przyczyny łojotokowego zapalenia skóry to nadmierna aktywność gruczołów łojowych i zakażenie grzybicze.

Łojotokowe zapalenie skóry u niemowląt i dorosłych jest jedną z najczęstszych przyczyn konsultacji w poradni dermatologicznej. Szacuje się, że choroba dotyka około 12% całej populacji. Większość przypadków dotyczy mężczyzn w wieku 18–40 lat. Zwykle obserwuje się łojotokowe zapalenie skóry głowy, twarzy, klatki piersiowej i okolic fałdów skórnych.

Przyczyny i objawy łojotokowego zapalenia skóry

Przyczyny łojotokowego zapalenia skóry u dzieci i dorosłych nie zostały do końca poznane. Uważa się, że choroba nie ma podłoża genetycznego, jednak obserwuje się przypadki występowania rodzinnego. U podstawy schorzenia leży nadmierna praca gruczołów łojowych i nadprodukcja sebum, co powoduje rozwinięcie się stanu zapalnego.

Za czynniki predysponujące do wystąpienia choroby uważa się także: długotrwały stres, zaburzenia hormonalne, podrażnienie cery środkami do pielęgnacji, zanieczyszczone powietrze, trądzik, zaburzenia odporności i odżywiania, zakażenie wirusem HIV, alkoholizm, padaczkę, chorobę Parkinsona i depresję.

Objawy łojotokowego zapalenia skóry głowy to charakterystyczne zmiany rumieniowo-złuszczające. Są one pokryte białymi lub żółtymi, tłustymi łuskami. Może im towarzyszyć zaczerwienienie i świąd o niewielkim natężeniu. Choroba objawia się na skórze twarzy, głowy, klatki piersiowej oraz w zgięciach stawów.

Łojotokowe zapalenie skóry twarzy dotyczy z kolei okolicy, w której znajduje się największe skupisko gruczołów łojowych. Są to: czoło, nos, policzki, brwi, fałda nosowo-wargowa oraz skóra za uszami. Natomiast jeśli choroba obejmuje skórę głowy, objawia się dużymi płatami złuszczonego naskórka, które przypominają łupież. Często dochodzi także do nadmiernego wypadania włosów, a nawet łysienia.

Co na łojotokowe zapalenie skóry?

Leczenie łojotokowego zapalenia skóry polega na stosowaniu leków przeciwzapalnych i przeciwgrzybiczych w postaci tabletek, maści i kremów. Nie jest natomiast wskazane przyjmowanie silnie działających glikokortykosteroidów. Znaczącą rolę odgrywa pielęgnacja odpowiednimi dermokosmetykami, natomiast w przypadku zajęcia owłosionej skóry głowy należy stosować specjalistyczne szampony. Dobrze, jeżeli kosmetyki mają w składzie:

  • oleje roślinne (np. masło Shea), które odbudowują naturalną warstwę lipidową skóry;

  • glicerynę, która wiąże wodę, dzięki czemu skóra jest odpowiednio nawilżona;

  • pantenol, ponieważ ma właściwości kojące i łagodzące;

  • witaminę E, która przyspiesza regenerację naskórka.

Zaletą dermokosmetyków jest brak sztucznych barwników oraz substancji, jak np. aromaty, które dodatkowo mogą podrażniać skórę.

Dieta przy łojotokowym zapaleniu skóry

Zdrowa dieta pozwala zapobiegać nawrotom choroby. Z jadłospisu należy wyeliminować produkty przetworzone, smażone, fast foody, słodycze, ostre przyprawy, a także alkohol, ponieważ przyczyniają się one do zaostrzenia objawów i nadmiernej produkcji sebum. Warto zastąpić je:

  • świeżymi owocami i warzywami, ponieważ są bogate w niezbędne składniki odżywcze i witaminy (C, A, E, B) oraz wspomagają usuwanie wolnych rodników;

  • rybami, nasionami i orzechami, które zawierają cynk – pierwiastek niezbędny w walce z problemami skórnymi;

  • olejami roślinnymi, które są źródłem wielonienasyconych kwasów tłuszczowych,

  • produktami zbożowymi, roślinami strączkowymi i nabiałem, które są źródłem witamin z grupy B.

Należy pamiętać również o odpowiednim nawodnieniu organizmu, dzięki czemu cera będzie optymalnie nawilżona. Zaleca się spożywanie minimum 2 litrów wody dziennie. Aby poprawić kondycję skóry i włosów, warto pić także napar z zielonej herbaty, rumianku, pokrzywy i mięty.